Zolang we op aarde rondlopen hebben we te maken met de aardse werkelijkheid.
De wereld van dingen en gedachten is de wereld waar we ons thuis voelen.
Het bestaat uit onze ideeën en de hersenspinsels van ons denken.
We kunnen daarmee aardig uit de voeten en een smak geld verdienen, macht veroveren en aanzien verwerven.
De wereld van het aardse zelf is de wereld van de dingen, de wereld van de zaken, de objecten.
De wereld waarin het oordeel een grote rol speelt.
Afhankelijk van ons oordeel komt de begeerte naar iets.
Begeerte is de motor van ons handelen.
Onze afkeur en kritiek spelen een rol.
Andere mensen worden vaak gereduceerd tot een object.
Relaties worden ook beoordeeld, op hun nut of anderszins.
Deze wereld is van groot belang voor ons overleven, onze gezondheid, ons lichamelijke welzijn, ons welbevinden.
Dit is de wereld die het verleden en de toekomst als belangrijk acht.
Slim zijn en je toekomst veilig stellen.
Zelfs de aardse liefde dient een doel. Afkomst en opleiding zijn belangrijk.
Het is nodig om op zijn tijd in de wereld van de dingen en gedachten te zijn om een plaats in de wereld te veroveren.
Helaas heeft de wereld van de dingen en gedachten alle trekken van het verloren paradijs.
Het denken blijft vaak tot in het oneindige doormalen zonder noodzaak.
Zorgen en slapeloosheid zijn ons deel.
Onze overtuigingen en normen vormen een barrière om de belangrijkheid van ‘dingen’ te relativeren.
Oorlogen worden gevoerd om de uitkomst van onze gedachten neer te zetten.
De wereld wordt verdeeld in ‘landen’, de religie wordt verdeeld in ‘godsdiensten’, die elkaar te vuur en te zwaard kunnen bestrijden.
Ook op het persoonlijke vlak brengt het denken somberheid en depressie.
Met het denken is het onmogelijk om uit te vinden wat nu werkelijk belangrijk is, wat de diepste wensen van ons wezen zijn.
Eenzaamheid is een kwaal van het denken.
En er is geen eenvoudige weg terug.
Aanvaarden, accepteren van de werkelijkheid, daardoor meer aanwezig zijn.
Vriend worden van je eigen lichaam, van je eigen bestaan, zonder oordeel.
Het echte lijden komt voort uit het niet accepteren van wat is.